Ο εχθρός του εχθρού μου, εν δυνάμει φίλος μου

Τίνα Μπιρμπίλη-Γιώργος Σουφλιάς

Πώς λέμε... καμία σχέση;

Όταν έγραψα το χθεσινό κείμενο, ασφαλώς δεν γνώριζα ότι η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη στην κακοποιημένη γυναίκα. Ήταν μια ευτυχής σύμπτωση. 

Μιλώντας όμως για το "Πρώτο Θέμα", θυμήθηκα τη λυσσασμένη του επίθεση κατά της υπουργού Περιβάλλοντος Τίνας Μπιρμπίλη, ήδη από τις πρώτες μέρες του διορισμού της: του έφταιγαν τα παπούτσια της, το τζιν, το εξώγαμο παιδί της. Εξυπακούεται ότι η επίθεση θα αφορούσε πρωτίστως τη θηλυκότητά της, αλλά κάποιοι μεγαλοδημοσιογράφοι αμφισβήτησαν ακόμα και την επάρκειά της για τη θέση αυτή!

Γιατί άραγε; 

Follow the money, honey: πίσω από την -ας πούμε- εφημερίδα είναι ο Μπόμπολας. Που κινδυνεύει να χάσει συμβόλαια εκατομμυρίων. Και, κρίνοντας από τις δηλώσεις της ακριβοθώρητης υπουργού -με την έννοια ότι δεν ξημεροβραδιάζεται στα κανάλια, αλλά δουλεύει όπως θα έπρεπε να κάνουν όλοι όσοι πληρώνονται από τους φόρους μας- το συγκρότημα μάλλον θα πρέπει να αποχαιρετήσει τα υγρά του όνειρα. 

Ποια ήταν η πρώτη της δήλωση; "Δεν με ενδιαφέρει το μέλλον της Αττικής Οδού, αλλά της Αττικής"! 

Casus belli! Ο οχετός άνοιξε, αλλά το αφτί της δεν έδειξε να ιδρώνει. Κράτα καλά, Τίνα! Οι κλιματικές αλλαγές είναι εν εξελίξει, κι εμείς δεν έχουμε κλείσει ούτε τις χωματερές μας -πόσω μάλλον να μειώσουμε τις εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα!

Πρώτο Θέμα: Σεξισμός!

Με αναγουλιάζει το "Πρώτο Θέμα", ήδη από το πρώτο του φύλλο! Ακόμη και το στήσιμο της φυλλάδας είναι άκρως αντιαισθητικό! Αλλά η ακαλαισθησία αποτελεί μάλλον το μικρότερο ελάττωμά του.

Με αναγουλιάζουν επίσης η υποκρισία και ο βαθύς συντηρητισμός της ελληνικής κοινωνίας που συνήθως κρύβεται επιμελώς κάτω από το χαλί! 

Σήμερα, όμως, άκουσα στο "Κόκκινο" μια συζήτηση της Ευγενίας Λουπάκη με την Επίκουρο Καθηγήτρια του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και Υφυπουργό Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου, σχετικά με τον άρθρο της πιο πάνω φυλλάδας "Ποια είναι η Αφροδίτη του Βούγια;" και άρχισα να ψάχνω. 

Η περί ής ο λόγος Αφροδίτη Αλ Σαλέχ, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη το 1972 από άραβα πατέρα, έχει κάνει αξιόλογες σπουδές, έχει υπάρξει ηθοποιός, ενώ εδώ και χρόνια αγωνίζεται για θέματα μεταναστών. Τη γνωρίζω από άρθρα της σε εφημερίδα free press, καθώς και από το προσωπικό της μπλογκ. 

Λοιπόν: το μπλογκ taxalia είχε "αποκαλύψει" ότι η Αλ Σαλέχ έχει διοριστεί στο γραφείο του υφυπουργού ΠροΠο Σπύρου Βούγια από τις 7 Οκτωβρίου, αλλά η ίδια δεν θεώρησε απαραίτητο να το ανακοινώσει στους αναγνώστες της. 

Το "Θέμα" αποφάσισε να την ξετινάξει. Και δημοσίευσε γυμνές φωτογραφίες της, από την εποχή που προσπαθούσε να κάνει καριέρα στον κινηματογράφο! Και, όπως πάντα, απευθύνεται στα χαμηλά... ένστικτα των Ελληναράδων. Εννοείται ότι τα φασιστομπλογκ έχουν οργιάσει. Η ευκαιρία να διαβάλουν μια υπερασπίστρια των μεταναστών τούς προσφέρθηκε στο πιάτο! Εξάλλου είναι ωραία κοπέλα. Θυμάστε μια ταινία του '70 με τίτλο "Η αμαρτία της ομορφιάς"; Ε, αν δεν μοιάζεις, κοπελιά, με τη Φάνη Πετραλιά, είσαι ευάλωτη στη χώρα της χυδαιότητας! Εξυπακούεται πως οι επιθέσεις εναντίον ωραίων αντρών αμφισβητούν συνήθως τον ανδρισμό τους: αν δεν μοιάζεις στον Σιούφα, είσαι ύποπτος για ομοφυλοφιλία.

Η δεύτερη αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση είναι η άνανδρη επίθεση από αστυνομικούς με πολιτικά εναντίον μιας μετανάστριας από την Αρμενία σε δρόμο της Κυψέλης, η οποία απλώς προσπαθούσε να περάσει απέναντι, σπρώχνοντας το καροτσάκι με το παιδί της. Κάποιος περαστικός τούς αποκάλεσε "ζώα", επειδή το αυτοκίνητό τους (χωρίς διακριτικά) δεν την άφηνε να προχωρήσει, κι αυτοί ξέσπασαν στη δύστυχη γυναίκα. Την ανάγκασαν να γονατίσει, της πέρασαν χειροπέδες και την μπαγλάρωσαν. (Θερμή παράκληση: μην βρίζετε τα ζώα! Δεν κάνουν κτηνωδίες.) Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, προς τιμήν του, έσπευσε να δηλώσει ότι οι δύο αστυνομικοί θα διωχθούν δια παντός από το Σώμα.

Αν σε αυτά τα κρούσματα προσθέσει κανείς και τη γνωστή επίθεση με αβγά εναντίον της Σώτης Τριανταφύλλου από... αριστεριστές, καταλήγει εύκολα στο συμπέρασμα ότι η ευημερία της Μεταπολίτευσης και οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις δεν άλλαξαν τη χυδαία νοοτροπία μας. Πόσο έχουμε προοδεύσει από την εποχή που η Κατερίνα Χέλμη, ως πόρνη στην ταινία "Νόμος 4000", εκλιπαρούσε τον γυμνασιάρχη Διαμαντόπουλο να μην διώξει την κόρη του για λόγους "ηθικής τάξεως", όπως την είχε διώξει κι ο δικός της πατέρας; Πόσες οικογένειες υπάρχουν εκτός γάμου στην Ελλάδα; Μόνο 2%. Φοβούνται την "κοινωνική κατακραυγή".

Άσχετο; Όχι, δα. Αναρωτιέμαι πόσο βαθιά έχουμε σπρώξει στο υποσυνείδητό μας την άποψη ότι οι γυναίκες οφείλουν να μένουν στο σπίτι παθητικές και γλυκιές. Κάθε φορά που κάποια υπερβαίνει τα εσκαμμένα, της την έχουμε στημένη στη γωνία. Και δεν σταματάμε μέχρι να τη γονατίσουμε. Για παραδειγματισμό...

Κυβερνητικά -ιδημίντια

Επιτέλους, αγαπητοί μου συμπολίτες! Η κυβέρνησις των αντιεξουσιαστών (τέλος πάντων!) απεφάσισεν να αρπάξη τον ταύρο από τα κέρατα, σύμφωνα με μία χύδην έκφραση. Αντελήφθη ότι μόνον εάν κτυπήση το κακό εις την ρίζα του θα δυνηθή να επιβάλη κοινωνικήν ειρήνην. Και η ρίζα του κακού εις την Ελλάδα είναι η εκπαίδευσις εις όλας τας εκφάνσεις της. 

Πολύ ορθώς,  εκτύπησε την κορυφήν και την βάσιν. Και εξηγούμαι:

Ποινικήν δίωξιν κατά του πρυτάνεως του ΕΜΠ Κωνσταντίνου Μουτζούρη ήσκησεν ο εισαγγελεύς, διότι ένα διαβολομηχάνημα του Πολυτεχνείου ονόματι server φιλοξενεί κάτι που ονομάζεται indymedia -ό,τι και εάν σημαίνει αυτό, διότι εγώ δεν ασχολούμαι με το είδος. Το γεγονός, όμως, ότι δεν έχει αντιδράσει εισέτι ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, το εκλαμβάνω ως επιβεβαίωσιν της αναρχικοκομουνιστικής φύσεως του μηχανήματος! Οι πρυτάνεις και αι πρυτανικαί αρχαί παρητήθησαν και αυτό είναι μία ευτυχής εξέλιξις διά την χειμαζομένην ανωτάτην εκπαίδευσιν. Ευελπιστώ ότι πλέον θα πρυτανεύσει η υγιής πατριωτική σκέψις.

Το δεύτερον γεγονός, το οποίο με χαροποίησεν, είναι η προσαγωγή εις την Ασφάλειαν περίπου 400 ατόμων μετά το πέρας της χθεσινής πορείας. Επί τη ευκαιρία, καιρός νομίζω είναι να απαγορευθή αυτή η άκρως πληκτική εορτή. Τριάκοντα έξι έτη έχουν περάσει από τότε. Δεν εβαρεθήκατε να καταλήγετε κάθε φορά εις την Πρεσβείαν; Εξέλιπον σήμερα οι λόγοι: πρόεδρος είναι ο αριστερός Ομπάμα και όχι ο Τρούμαν. Προσωπικώς, ουδόλως τον εμπιστεύομαι, αλλά δεν μου πέφτει και λόγος, όπως λέει μία άλλη χύδην έκφρασις.

Το ένα πέμπτο, λοιπόν, από τους προσαχθέντας είναι μαθηταί. Απολύτως σωστόν. Διότι ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ώφειλεν να τους τρομοκρατήση ενωρίς, ώστε να μην διαλύσουν το σύμπαν τον προσεχή μήνα. Καθόσον οι γονείς τους δεν στέκονται εις το ύψος των...

Υποθέτω ότι εκράτησεν τα στοιχεία και όσων αφέθησαν ελεύθεροι, διότι μεγαλώνοντας ενδέχεται να εξελιχθούν και αυτοί εις πρυτάνεις! Εν τοιαύτη περιπτώσει, εφόσον διαθέτει ηλεκτρονικούς υπολογιστάς, ας τους χρησιμοποιήσει. 

Όσα χάσαμε...

"Δεν μας υποστηρίζει κανείς. Μας θεωρούν λαμόγια. Οι ταξιτζήδες μας βρίζανε!" (απεργός των stagiers, για την χθεσινή τους πορεία, στο ρ/σ "Στο Κόκκινο")

"Πολύ λίγος κόσμος στην χτεσινή συγκέντρωση. Σκέτη απογοήτευση. Ασε που από όπου περνούσαμε, μας κοιτούσαν όλοι οι περαστικοί με μισό μάτι και μας μουτζώνανε." (σχόλιο αναγνώστη για την πορεία διαμαρτυρίας κατά του 3ου Φόρουμ Μετανάστευσης στο http://www.tvxs.gr/v25185 της 4.11.09)

"Η κοινωνία με τη βοήθεια και της φτωχειας το έχει ρίξει στο ρατσισμό. Και στη συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα περνάγανε οι πατριώτες και βρίζανε, θα σας κάνουμε, θα σας δείξουμε. Εάν δεν ήταν η αστυνομία εκεί, σίγουρα θα έπεφτε πολύ ξύλο, γιατί και οι αντιρατσιστες από την Αγία Παρασκευή και τις άλλες φτωχογειτονιές δε θα κάθονταν να τις φάνε." (σχόλιο άλλου αναγνώστη, στο ίδιο)

Πίσω από όλες αυτές τις μαρτυρίες κρύβεται η παντελής έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να φτάσουμε ώς εδώ. Δεν πιστεύω σε συνωμοσίες, αλλά σε βαθμιαία διάβρωση εκ των άνω, η οποία εξυπηρετούσε όλες τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις και κυρίως το ΠΑΣΟΚ του λαϊκισμού και του μικρομεσαίου που ξερογλειφόταν για μεγαλεία! 

Το 1980, ο τότε υπουργός Συντονισμού στη νεοδημοκρατική κυβέρνηση Κων/νος Μητσοτάκης αποκάλεσε τους απεργούς τραπεζοϋπαλλήλους "ρετιρέ", δίνοντας στη δημοσιότητα απόδειξη μισθοδοσίας μεγαλοστελέχους, για να στηρίξει τον ισχυρισμό του. Μια φίλη μού έλεγε τότε ότι κουβαλούσε μαζί τη δική της απόδειξη μισθοδοσίας, για να αποστομώνει ταξιτζήδες, περιπτεράδες και λοιπούς "φιλήσυχους πολίτες", οι οποίοι την κατηγορούσαν ότι πλούτιζε σε βάρος τους! Είναι γνωστή εξάλλου η φράση "εγώ σας πληρώνω, ρε!", η οποία όμως δεν εξακοντίζεται ποτέ εναντίον εφοριακών ή υπαλλήλων πολεοδομίας -για ευνόητους λόγους.

Από τότε, κάθε φορά που γίνεται απεργία ενός μεγάλου κλάδου του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι σταρ των ξεφτιλοκάναλων "αποκαλύπτουν" ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι έχουν τεράστια προνόμια και παχυλούς μισθούς. Το ίδιο γίνεται σήμερα με τους λιμενεργάτες και τους υπαλλήλους διαφόρων υπουργείων.  Για τους μισθούς των ιδίων, καθώς και για τους αστυνομικούς που τους προστατεύουν δεν γίνεται ποτέ λόγος.

Στην περίπτωση των παιδιών που δουλεύουν με σταζ, δεν υπάρχει θέμα μισθού. Συνεπώς, τα κατηγορούμε ότι είναι γαλάζια ή πράσινα "βύσματα", τα οποία ονειρεύονται να τεμπελιάζουν ως δημόσιοι υπάλληλοι. Φίλησαν κατουρημένες ποδιές, πούλησαν την ψήφο τους (αυτοί που τα κατηγορούν, βλέπετε, είναι αγνοί ιδεολόγοι) και δέχτηκαν 400 ευρώ το μήνα, με την ελπίδα "να τρουπώσουν".

Ε, και; Τις πταίει, αγαπητοί συνάνθρωποι, που αυτά τα παιδιά έχουν τόσο ευτελή όνειρα; Ή, μάλλον, που δεν έχουν ΚΑΘΟΛΟΥ όνειρα; Που ποτέ δεν θα πουν "για την Ελλάδα, ρε γαμώτο"; Που αμύνονται "περί πάρτης"; Που τους λείπει η φαντασία, η δημιουργικότητα;  Που δεν έχουν καν τον "ρομαντισμό της νιότης" (όπως διαμαρτυρόταν για τους νεαρούς ρεπόρτερ πριν από 3 εβδομάδες ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος στη LIFO); 

Εμείς ούλοι, αγαπητοί μου. Οι γονείς τους. Που, έχοντας διαφθαρεί ώς το μεδούλι οι ίδιοι, μεγαλώνουμε παιδιά χωρίς αξίες και χωρίς όνειρα. Που χτίσαμε μια κοινωνία όπου όλα έχουν την τιμή τους. Ακόμα κι η στοιχειώδης αξιοπρέπεια.

Όπου τα κορίτσια ονειρεύονται να γίνουν the next top model ή "επώνυμα" βλήμματα και καταλήγουν μικρές πάνιες ή τατιάνες, οι οποίες βγάζουν τα σώψυχά τους μιλώντας στα κινητά εις επήκοον όλων! Και προσγειώνονται ανώμαλα μόλις βγουν στην αγορά εργασίας και χρειαστεί να περάσουν από casting έστω και για θέση σε video club! Και πασχίζουν να γίνουν συμβασιούχες, για να ανακαλύψουν ότι μόνο αν γίνουν Τσέκου έχουν ελπίδα μονιμότητας.

Διότι τα κανάλια φροντίζουν να δείξουν το δρόμο τον καλό στα παιδιά μας, αφού εμείς απλώς τα παρκάρουμε μπροστά στην τηλεόραση αντί να τους αφιερώσουμε λίγο χρόνο, αφού δεν προλαβαίνουμε: κυνηγάμε λεφτά, γκόμενες/ους, τα κιλά μας, τα κινητά μας, τα ψώνια μας, τις ενοχές μας. 

Χτίσαμε μια κοινωνία όπου τα πιο ευαίσθητα αγόρια πέφτουν στα ναρκωτικά και τα άλλα ψάχνουν μια ομάδα, μια συμμορία, ένα κόμμα (με αυτή τη σειρά) όπου θα νιώθουν προστατευμένα. Δεν έχουν μάθει να σέβονται τον εαυτό τους -πόσω μάλλον τους γύρω τους. Και έχουν έναν θυμό που κάθε τόσο εκρήγνυται. Είτε στο Χαλάνδρι είτε στο Κερατσίνι είτε μέσα στα πανεπιστήμια. Ακόμα κι αν ο μπαμπάς έχει τις "άκρες", για να μην βρεθούν ποτέ στην ανάγκη να ζήσουν τον εργασιακό μεσαίωνα της... "ιδιωτικής πρωτοβουλίας".

1980-2009: έφτασαν 29 χρόνια για να ξεχάσουμε λέξεις όπως "αξιοπρέπεια", "φιλότιμο" και, κυρίως "αλληλεγγύη". ΟΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ! Και μετά οι μετανάστες περιμένουν κατανόηση; Τι λέτε, βρε παιδιά; Εδώ με το ζόρι κρατιόμαστε να μην φάμε ο ένας τον άλλο! Προς το παρόν... Διότι πήρε το μάτι μου ότι κάποιοι κοιμούνται με την καραμπίνα υπό μάλης!

Φανφάρες και πραγματικότητα

Χοροί, τραγούδια, ντόμινο και επίσημοι. Πολλοί επίσημοι χτες στο Βερολίνο. Περίσσεψε η υποκρισία! Μέχρι και τον "φονιά των λαών" Χένρι Κίσινγκερ (ναι, ζει ακόμα!) πήρε το μάτι μου στον Σκάι να βραβεύει τη Χίλαρι Κλίντον.

Ένας στους οκτώ Γερμανούς, όμως, δηλώνει πως θα ήθελε να ξανακτιστεί το τείχος(!), ενώ η ανεργία παραμένει υψηλή στην τέως Ανατολική Γερμανία. Οι "δυτικοί" θεωρούν ότι πληρώνουν πολλά για την ανόρθωση της οικονομίας των "ανατολικών", οι οποίοι με τη σειρά τους δηλώνουν αδικημένοι.

Πολύ μελάνι έχει χυθεί για το "τείχος του αίσχους". Υπάρχει, ωστόσο, ένα τείχος πολύ πιο ντροπιαστικό για τον 21ο αιώνα, που καταστρέφει ραγδαία τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, και για το οποίο σπάνια γράφεται κάτι: εκείνο της Δυτικής Όχθης. Βλέπετε, η ιδιότυπη "ομερτά" που έχει επιβάλει τα τελευταία χρόνια το Ισραήλ στα διεθνή ΜΜΕ απαγορεύει αρνητικές αναφορές στην πολιτική του.

Οι διαστάσεις του είναι θηριώδεις. Οι επιπτώσεις του τρομακτικές: εισχωρώντας σε βάθος 22 χλμ στα παλαιστινιακά χωριά, στερεί καλλιεργήσιμη γη από τους αγρότες και σπίτια από οικογένειες. Ουρές ατελείωτες σχηματίζονται κάθε ξημέρωμα μπροστά στο check point: άνθρωποι που θέλουν να πάνε στο γιατρό, να ψωνίσουν τα απαραίτητα, να πάνε σχολείο, να δουλέψουν σε οικοδομές ή στα χωράφια τους πρέπει να περάσουν εξευτελιστικούς ελέγχους και να χάσουν ατελείωτες ώρες περιμένοντας!

Ο Roger Waters των διάσημων Pink Floyd, στη διάρκεια μιας μικρής ταινίας που γύρισε για το τείχος, έγραψε με σπρέι: "We don’t need no thought control" -τον γνωστό στίχο από το τραγούδι του συγκροτήματός του "Another brick in the wall".

Το τείχος είναι φτιαγμένο από προκατασκευασμένα κομμάτια που μεταφέρονται και στήνονται σε ελάχιστο χρόνο, όπως και σε ελάχιστο χρόνο θα μπορούσε να γκρεμιστεί ολόκληρο το τείχος αν η "διεθνής κοινότητα" αποφάσιζε να πιέσει το Ισραήλ. 

Χθες οι Παλαιστίνιοι γιόρτασαν με το δικό τους τρόπο, γκρεμίζοντας ένα κομμάτι και προλαβαίνοντας να στήσουν την παλαιστινιακή σημαία στην άλλη πλευρά, προτού οι Ισραηλινοί στρατιώτες ρίξουν τα πρώτα χημικά. [πηγή ρ/σ "Στο Κόκκινο"]

Οι ξεχασμένοι του Μποπάλ

Το tvxs (http://www.tvxs.gr/v25037) μάς θυμίζει ότι στις 3 Δεκεμβρίου συμπληρώνονται 25 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το ξημέρωμα που το εργοστάσιο της Union Carbide στη Μποπάλ της Ινδίας άρχισε να ξερνάει θάνατο: 

25.000 άνθρωποι πέθαναν από τότε, κι αναρίθμητοι άλλοι παραμορφώθηκαν ή γεννιούνται παραμορφωμένοι. Η αποζημίωση ήταν μόλις 800 δολάρια για τους πρώτους 9.000. Μετά, το εργοστάσιο έκλεισε, και το κουφάρι του απέμεινε να δηλητηριάζει γη και νερό.

Αλλά ποιος νοιάζεται για τους φτωχούς αυτού του κόσμου; Όχι βέβαια οι ινδικές κυβερνήσεις που ανέχονται το απάνθρωπο σύστημα της διαίρεσης σε κάστες, και όσα αυτό συνεπάγεται!

Νοιάζονται 3 φωτογράφοι:  ο Έλληνας Κώστας Πλιάκος, και οι Γάλλοι Micha Patault και Stephane Bouillet, που δημιούργησαν την ιστοσελίδα με τίτλο «Bhopal XXV» όπου θα προβάλουν 30 φωτογραφίες με θέμα τα θύματα του Μποπάλ, μία για κάθε μέρα μετρώντας αντίστροφα από την 3η Νοεμβρίου, μέχρι την 3η Δεκεμβρίου, ημέρα του ατυχήματος. 

Η ιστοσελίδα είναι: http://www.stephanebouillet.com/taxonomy/term/156/0/feed

Πώς περνάει ο καιρός!

Του Πάνου, "Ποντίκι" 28.10.09

Διανύουμε την τέταρτη εβδομάδα διακυβέρνησης της χώρας από τους αντιεξουσιαστές του Γιωργάκη, μετρώντας από τη μέρα που παρέλαβαν τα υπουργεία τους (χωρίς τα σαββατοκύριακα). Τι είδαμε ως τώρα;

1. Τα ΜΑΤ να εισβάλλουν σαν ταύρος στο υαλοπωλείο-Εξάρχεια και τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη (ή Προ-Πο) Μ. Χρυσοχοΐδη να δηλώνει με θλιμμένο ύφος ότι όποιος ακουμπήσει πολίτη θα έχει να κάνει μαζί του! Στους πολίτες προφανώς δεν συμπεριλαμβάνει τους μετανάστες και όσους στραβοκοιτάξουν τα όργανα της τάξης. «Παραιτεί» επίσης τον κ. Τσιατούρα, τον οποίο ούτως ή άλλως είχε σκοπό να ξηλώσει. Ανακοινώνει επίσης την πρόσληψη ψυχολόγων και μεταναστών-διερμηνέων. Λίγες μέρες μετά, συλλαμβάνεται αστυνομικός, που πυροβόλησε στον αέρα μετά τον καβγά του με σομαλή πόρνη στη Σοφοκλέους και στο αυτοκίνητο του οποίου βρέθηκε… ξανθιά περούκα! Ύστερα από τη δήλωση ότι αποσύρει τους αστυνομικούς-Φιλιππινέζες των «επωνύμων», σκάει χύτρα στην πολυκατοικία της Μαριέτας Γιαννάκου!  

2. Ο υφυπουργός Προ-Πο Σπύρος Βούγιας ζητάει ταπεινά συγγνώμη από τους τροφίμους της Παγανής Λέσβου, αλλά μετά την αναχώρησή του οι φρουροί σπάνε στο ξύλο 17χρονο μετανάστη!

3. Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος περιορίζεται σε άκρως λυρικές ομιλίες στη Βουλή (θα δάκρυζα αν δεν με ξενέρωνε η φωνή του), ενώ ο κ. Παναγόπουλος της ΕΡΤ εισπράττει ανενόχλητος τον ταπεινό μισθό του σωρεύοντας ελλείμματα στην κρατική τηλεόραση, την οποία πληρώνουν μέσω ΔΕΗ ακόμα και οι τάφοι στα νεκροταφεία! Ωστόσο, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου εξακολουθεί να παραμένει κλειστό διότι χρωστά 2,5 εκατομμυριάκια (Γ. Αλλαμανής, «Ποντίκι» 22.10.09) και το 50χρονο πλέον Φεστιβάλ Θες/νίκης θα γιορτάσει χωρίς ελληνικές ταινίες.

4. 30.000 Έλληνες καταθέτουν μέσω διαδικτύου αίτηση για να γίνουν γραμματείς υπουργείων, αλλά δύο εβδομάδες μετά, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης ανακοινώνει ότι επιλέγει λέκτορα του Δημοκριτείου που «τυγχάνει» να έχει συγγράψει μελέτη με την σύζυγό του και επίσης «τυγχάνει» να είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974! 

5. Η υπουργός Οικονομίας Λούκα Κατσέλη ζητάει πίστωση χρόνου από τους λιμενεργάτες τάχα για να επανεξετάσει την αποικιακή σύμβαση με την COSCO, η οποία όμως τυπικά ανέλαβε χθες την εκμετάλλευση του λιμανιού. Ο Ανδρέας Λοβέρδος κατεβαίνει από το υπουργείο Εργασίας για να μιλήσει με τους απολυμένους των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Ουδέν νεώτερον από το πειραϊκό μέτωπο. 

6. Πονάει μάτι-βγάζει μάτι, και τα αμαρτωλά Stage καταργούνται στο Δημόσιο. Όσοι προσελήφθησαν μετά την προκήρυξη των εκλογών, ούτε καν θα πληρωθούν! Ο πολύς Θ. Πάγκαλος δηλώνει με το γνωστό ύφος απάχη: «Δεν μπορώ να πληρώσω για παράνομη σχέση. Θα πάει φυλακή ο κ. Παπακωνσταντίνου εάν πληρώσει». Σωστά. Κι εκεί θα συναντήσει όσους νεοδημοκράτες υπουργούς βαρύνονται με τα σκάνδαλα Siemens, Βατοπεδίου, καρτέλ, κουμπάρων, δομημένων ομολόγων κτλ, που η καλή μας κυβέρνηση έχει προφυλακίσει. Σε ερώτηση «γιατί να μην πληρωθούν, αφού δούλεψαν;», ο κύριος αντιπρόεδρος απάντησε: «Και ο πορτοφολάς δουλεύει»! Αυτό δεν το είχε προβλέψει ο Μαρξ. Ωστόσο, όπως γράφει το «Ποντίκι» (28.10.09), διατηρείται η ρύθμιση Σιούφα –με διακομματική συμφωνία, να εξηγούμαστε- που επιτρέπει σε όποιον έχει εργαστεί έστω και μία μέρα στη Βουλή τα τελευταία χρόνια να γίνει μόνιμος υπάλληλος με μια απλή αίτηση.

7. Τα stage στον ιδιωτικό τομέα διατηρούνται, προς μεγάλη αγαλλίαση του προέδρου του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου –αν δεν κάνω λάθος, αυτός δεν είναι πλέον βιομήχανος εδώ και πολύ καιρό. Απτόητος ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου ζητάει «μεγαλύτερη ευελιξία στην απασχόληση». Δεδομένου ότι οι νέοι εργαζόμενοι έχουν καταλήξει λάστιχο, μάλλον εννοεί την κατάργηση του μισθού! 

8. Το πρώτο μέτρο της as soon as possible υπουργού Παιδείας κτλ… Άννας Διαμαντοπούλου ήταν η κατάργηση των ολοήμερων σχολείων, που μάζεψε εσπευσμένα μετά τη γενική κατακραυγή. Πάλι καλά. Περίμενα να είναι η καθιέρωση της αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας! Τώρα, λέει, ετοιμάζει νέο νόμο-Πλαίσιο. Ωχ!

9. Την αντικατάσταση των κρατικών λιμουζίνων με υβριδικά είχε ανακοινώσει η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη. Χθες κατήργησε την απόσυρση ως μη αναπτυξιακή και ασύμφορη για το κράτος και αύξησε τα τέλη, χωρίς όμως η αύξηση να αποθαρρύνει τις ενεργοβόρες τζιπούρες -των οποίων η είσοδος στο κέντρο της πόλης δεν απαγορεύτηκε όπως θα ήταν λογικό και περιβαλλοντικά ορθό. Θετική είναι μόνο η δήλωση της υπουργού στη Βουλή ότι ούτε η πυρηνική ενέργεια ούτε ο λιθάνθρακας «συμπεριλαμβάνονται στις αποδεκτές από εμάς λύσεις».

10. Θετικό επίσης μέτρο είναι η κατάργηση των χιλιάδων επιτροπών και η επαναφορά των Ανεξάρτητων Αρχών, από τις οποίες προέρχονται και κάποιοι υπουργοί. 

11. Ο ΥΠΕΣ Γιάννης Ραγκούσης ετοιμάζει τον «Καποδίστρια 2» για να περιορίσει τους δήμους σε 350 (από 1.034 που είναι σήμερα), που θα υπάγονται στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο Ομέρ Πριόνης βιάστηκε να τον χαρακτηρίσει «άπειρο» αφού ήδη υπάγονται, αλλά δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί αν θα ελέγχονται και οι δημοτικές επιχειρήσεις. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα πέσει πολύ γέλιο!

12. Φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας είχε υποσχεθεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος άνοιξε τα ιερά τεφτέρια και διεκδικεί οφειλές του ελληνικού Δημοσίου από τη Μικρασιατική Καταστροφή και δώθε («Ποντίκι» 22.10.09). Πάλι φτηνά τη γλιτώσαμε: μας έκανε σκόντο τα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας και τον 19ο αιώνα! Χθες συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό, ο οποίος είπε κάτι για βοήθεια στους φτωχούς, δηλαδή ταμείο προνοίας, και τίποτε για φόρους. 

13. Ο ΥΠΕΞ και πρωθυπουργός μας βιάστηκε να επισκεφθεί τον Ερντογάν, ώστε να δηλώσει μετά στην κυπριακή Βουλή ότι «στρατηγική επιλογή της Ελλάδας είναι η ενεργός υποστήριξη του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Τουρκίας» και ότι η ειδική σχέση που ζητούν Μέρκελ και Σαρκοζί «θα μπορούσε να έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα». Εν ολίγοις, χαϊδεύει τα αφτιά της αστικής τάξης που ονειρεύεται μπίζνες με τους Τούρκους, ενώ η FRONTEX παρενοχλείται αδιαλείπτως σε Κουφονήσι και Αγαθονήσι. Να θυμίσω ότι ο Γιωργάκης υπήρξε υπέρμαχος του σχεδίου Ανάν και η αραβική πολιτική του πατέρα του έχει διαλυθεί προ πολλού, ενώ οι τολμηρές δηλώσεις της Τουρκίας εναντίον του Ισραήλ δείχνουν ακόμα πιο θλιβερή τη δουλική μας στάση. Με τούτα και με κείνα βγήκε από τα ρούχα του ο Δημήτρης Χριστόφιας και συνέκρινε την στάση της ΕΕ έναντι της γείτονος με την «πολιτική κατευνασμού του Χίτλερ για να μη γίνει πιο επιθετικός» (Γ. Δελαστίκ, «Πριν» 1.11.09) –δήλωση που εξόργισε τον, πάντα ευαίσθητο, «Guardian»!

Αυτά τα ολίγα για τις πρώτες 30 μέρες. Πάσα διόρθωση ή προσθήκη ευπρόσδεκτη.